Yabancıların En Yakınıydın Sen; Nilgün Marmara

Doğduğu kış gününün ürperticiliği kadar içimi ürperten kadın ; Nilgün Marmara

Çocuklukla başlamış "Büyümek" adlı şiirinde Marmara,

Çocukluk gökdeleninden

ağır bir çökme töreniyle

alt-üst-bir yüzeye iniyor

ağlarken kapanıyor toprağa

bütün yüksekliği açık düşlerin

büyüyor... demiş. Bu törene bir bekleme salonu demiş ve 29 yıl sonunda salonu terk etmiş.

Marmara üniversiteyi Slyvia Plath'in Şairliğinin İntiharı Bağlamında Analizi adlı teziyle noktalamış.

Marmara, Plath'in tüm kitaplarını okumuş ve hissettiğimiz üzere de Plath'ten oldukça etkilenmiş,

Ve hayatının geri kalanında Kağan ve Edebiyat ve felsefe biraz da melankoli- Defterleri okur iseniz demek istediğim daha iyi anlaşılacaktır- daima Marmara'ya eşlik etmiş

Ve Marmara'nın eşlikçilerine son seslenişine sevgilim diye başlamış,

Sevgilim,

Her gün kötücül bir düşü kurmak ve onu taşımak artık kılgıyı gerektiriyor. Sana böyle bir yük bırakmak istemezdim ama sen akıllı güçlüsün çabuk unutursun. Bu durumdan kimse kimseyi ya da kendini sorumlu tutmasın, suçlu saymasın, çünkü suç yok yalnızca ırmağın akışına bir müdahale söz konusu! Her anın niyetini sorgulayan bir varlığının saygısızlığını yok etmek için kararlaştırılmış bir eylem bu! Çocukluğun kendini saf bir şekilde akışa bırakması ne güzeldi, yiten bu işte! Bu tükenişle hiç bir yeni yaşama başlanamaz, bu nedenle tüm sevdiklerime elveda diyorum. Beni bağışlayın! Bunu en çok annemden, babamdan ve Kağan senden diliyorum. Dostlarımdan da!

Sevgiler Nilgün Marmara Önal

Ölüm vaktinin her zaman ecel olmadığını Marmara'dan güzel hissettiren yoktur benim kalbimde.

Hepimiz söylüyoruz bazen umutlar ölür, ruh ölür, ruh öldüyse eceli beklemek ruha zulüm olur, ruha zulüm 'kılgıyı' hissettirir. Marmara dünyaya yabancı olduğunu hissettirir bana, akrep ve yelkovanın onun için aktığı vakte de artık 'yabancıların en yakınıydın sen' ey son bilmez söz söylemez saat denir, Marmara'nın gök mavi gözleri bana hayatı, size neleri gösterir?

Yazan,

Zeynep Eriş