Doğdum.

Öncelikle gelmiş, geçmiş ve gelecek doğumları ve bugünü benim doğumumu kutluyorum daha doğrusu, doğmuş olmanın bedelini yaşayarak ödemimizin bilmem kaçıncı yüzyılını sizlere ölümü müjdeleyerek hatırlatıyorum ve bir gün tüm ölenlerin ölümüne ölümümü katarak, özgürlüğümüzü ilk kez kanıtlayacağımızın şerefine belki biraz daha yaklaşıyorum. Ben artık yaşama eskisi kadar şedit davranmıyorum, çözemedim bazı şeyleri ama çözülmezin arsızı olup yorulasım da yok, hayat ne derse o oluyor desek benim boşluğumu hayat yine doldurur o yüzden ben de içimdeki boşluğa hayatın dolmasına eskisi gibi ketum yaklaşmıyorum. Birbirine karışan öfke, kötücül düşler zaman zaman neşe ve boşvermişliğin kokusunu bu mavi yeşil boyanmış küremden başka bir yerde alamam. Bu koku alınacak nefes al, kaçmanın sonu yok-kaçış yok kabul et gereği yok bu dalaverenin. Olduğunuz yerde fazla çırpınırsanız kendi çukurunuzu kazmış olursunuz, fizik kanunu , debelenmemizin lüzumu yok biraz uzanalım ve bir sigara yakalım. Ben de isterdim güzellikle baktığım kişiye bakan gözlerimle kendime bakan gözler bir olsun ama onların doğumu benden sonra filhakika. Hayatınızı anlamsız bulmak kötü bir şey değil hatta hayata çok anlam yüklemeyi de lüzumsuz buluyorum artık galiba. Yaşıyorum bazen ağlıyorum bazen gülüyorum bazen bomboş günler geçiriyorum, canıma kıymayı dahi düşünmüşümdür o noktada biraz Cioran’a yaklaşıyorum en azından benim için ‘’her intihara geç kalınmıştır istenmeyen acılar yaşandı.’ Zira geçmişe bakarak yürümekle, bilinmez geleceğe plan yapmanın farkı yok . Doğun , ölün birine çiçeklenin ve bir gün solun. Son olarak

‘’Tüm kazanımlar birer kayıp, tüm kayıplar birer kazanımdır’’

Doğum günü(n)müz kutlu olsun.