BAŞROLLER ÖLMEZ ,anneler her zaman haklı değildir,

Tırnaklarımın arasına dolmuş günahkarlık

Okyanuslar gördü bu kader tahsil edilmiş toprak parçası, denizler gördü, göğe baktı senin o gül bahçesi ellerini gördü , bir gece kalktı gecenin o huzursuz ama bir o kadar cezbeden rüzgarında senin nefesini hissetti ,bu gözler bu filmi sana oynadı ,sen yazdın ben oynayamadım ben zaten ufak vakitlerimde evcilik dahi oynayamazdım, bir gün saklambaç oynadım o günden beri kayıbım.

Ve öyle bir an geldi avazım çıktığı kadar bağırdım, Kestik! Kestik!

Filmin koptuğunu biliyordum bu sahne böyle olmamalıydı.

Ama ben, nefesim, yazın esen sıcak ve gereksiz rüzgar kadar anlamsız üzüntülerim

ağaca takılmış bir uçurtma gibi çaresiz ben

Ve ağaca takıldığım için benden nefret eden küçük çocuk

Küçük çocuk özür dilerim rüzgara bile ayak uyduramaz olduğumdan, gördüğüm ilk ağacı mesken tutup paramparça olduğumdan.

Annem başroller ölmez derdi.

Hisset çocuk parmak uçlarından yavaşça çekilen kanı hisset, hisset çünkü sona geldik çocuk,final

Filmi seyret

Anne hani başroller ölmezdi?

Eğer bir uçurtma rotasız kalmış rüzgarını bulamamış ise

Ne yaşadığını sandığı o gökler

Eğer bir insan filmin kopuşunu yaşarken gördü ise

Ne de yaşadığı hayat onundur,

Onun olan tek şe--

KESTİK!!!