Akıp Gitti İkibinyirmiüçler..

Yıllar eskiyor dünya eskiyor, yüzüm eskiyor, sesim eskiyor, biz eskiyoruz ve akıp gidiyor ikibinyirmiüçler.

Kış, bahar, tuzu kendimden bulaştırdığım akşam yemeği mevsimi sonra baharın sonu, benim ilk adımlarım ve yıl sonu kimi için de başı belki ortasında gam yemiş ve vazgeçmiş sonunu görmekten ya da aşık olmuş. Birileri sonsuzluğa kapamış gözlerini ve birileri bir daha ağzını açmamaya and içmiş biri avazı çıktığınca bağırmış da kimse duymamış biri de bu yıl hiç bir şey yapmamış biri ne yapsa yaranamamış. Biri sarp kayalıklardan ikibinelliye atlamış, biri çok gülmüş, biri çok ağlamış, biri çok sevmiş, biri dokunmuş diğeri hissetmiş, birileri bir olmuş el ele yılları atlamış biraz dizleri kanamış, biraz yorulmuşlar ve sonsuzluğa sarılmışlar. Bazısı sevgiye susamış, sevgiye konuşmuş, bazılarının dilinde tüy bitmiş de yine tek bir umut onu beyninden vurmuş. Tapınaklar ziyaret edilmiş, sabah ezanını duyunca artık bugün uyumadan geçireyim denmiş. Bu yıl da geceleri aydınlatmış , kararmış ruhların abajurları ve bu yıl da en sevilen mısralar okunmuş,eşlik ederken bir Miles Davids melodisi baş aşağı durmuş yarasalar yılı bitmeden uykuya dalmışlar, leylekler de yıl başlamadan göç etmiş zaten, yıllar eskimiş dünya eskimiş ve akıp gitti işte ikibinyirmiüçler..